Megadeth — Дэйв Мастейн (Dave Mustaine) 1983 жылы Metallica тобынан кеткеннен кейін Лос-Анджелесте құрған америкалық thrash metal тобы. Metallica, Slayer және Anthrax топтарымен бірге Megadeth-ті америкалық thrash metal жанрының «Үлкен төрттігіне» жатқызады.
Megadeth жанрдың техникалық жағынан ең күрделі нұсқаларының бірін қалыптастырды: топ музыкасының негізін Мастейннің жылдам әрі ырғақтық жағынан күрделі гитарасы, екі соло-гитараның өзара әрекеті, айқын бас партиялары және темп пен құрылымның жиі өзгеруі құрайды. Топ мәтіндерінде соғыс, саясат, дін, ядролық қауіп, әлеуметтік тұрақсыздық және адамның өзін-өзі күйретуі секілді тақырыптар жиі кездеседі.
Мансабы барысында Megadeth 17 студиялық альбом шығарды, әлем бойынша шамамен 50 миллион жазба сатты, 13 Grammy номинациясына ие болып, бір рет жеңіске жетті — 2017 жылы Dystopia әні үшін. 2026 жылдың қаңтарында топ ресми түрде соңғы студиялық альбомы Megadeth-ті шығарды. Бұл альбом топ тарихында алғаш рет Billboard 200 чартында бірінші орынға көтерілді.
Дэйв Мастейн және Megadeth тобының құрылуы
Топ тарихының басталуы Metallica-мен тікелей байланысты. 1980 жылдардың басында Dave Mustaine жас ұжымның жетекші гитарисі болып, оның алғашқы материалдарының бір бөлігін жасауға қатысты.
1983 жылдың сәуірінде Мастейн Metallica құрамынан шығарылды. Оның авторлық идеялары Kill 'Em All дебюттік альбомындағы бірнеше композицияда сақталды: оның қатысуымен ресми түрде жазылған жұмыстардың арасында The Four Horsemen, Jump in the Fire, Phantom Lord және Metal Militia бар.
Лос-Анджелеске оралғаннан кейін Мастейн жеке тобын құруға шешім қабылдады. 1983 жылдың маусымында ол бас-гитарист Дэвид Эллефсонмен (David Ellefson) танысты. Алғашқы құрамда гитарист Greg Handevidt пен барабаншы Dijon Carruthers та ойнады.
Алғашында музыканттар жеке вокалист іздеді, бірақ бірнеше сәтсіз тыңдаудан кейін Мастейн вокалдық партияларды өзі орындауға шешім қабылдады.
Алғашқы концерттер
Megadeth тобының алғашқы ресми концерті 1984 жылғы 17 ақпанда Калифорния штатындағы Беркли қаласының Ruthie's Inn клубында өтті.
Алғашқы бес концертте екінші гитарист ретінде Slayer тобынан Керри Кинг (Kerry King) өнер көрсетті. Кейін ол өзінің негізгі тобына оралды.
1984 жыл ішінде Megadeth құрамы өзгерді. Барабанға Гар Самуэльсон (Gar Samuelson), ал екінші гитараға Крис Поланд (Chris Poland) келді.
Poland пен Samuelson jazz және fusion бағыттарында тәжірибеге ие болатын, бұл Megadeth-тің алғашқы дыбысына айтарлықтай әсер етті. Тіпті ең агрессивті композициялардың өзінде күрделі ырғақ, стандарттан тыс акценттер және еркін аспаптық ауысулар байқалды.
Killing Is My Business... and Business Is Good!
1984 жылдың қарашасында Megadeth тәуелсіз Combat Records лейблімен келісімшартқа отырды. Дебюттік Killing Is My Business... and Business Is Good! альбомы 1985 жылғы 12 маусымда жарық көрді.
Жазба бюджетінің шектеулі болғанына қарамастан, альбомда болашақ топ стилінің негізгі белгілері анық көрінді: өте жылдам риффтер, күрделі rhythm-гитара, Мастейннің өткір вокалы және құрылымның жиі өзгеруі.
Альбомға Last Rites/Loved to Deth, Killing Is My Business... and Business Is Good!, The Skull Beneath the Skin, Rattlehead, Looking Down the Cross және Mechanix енді.
Mechanix ерекше тарихи маңызға ие. Мастейн композицияның алғашқы нұсқасын Metallica құрамында жүрген кезінде-ақ жазған; сол бастапқы музыкалық материал кейін The Four Horsemen композициясына қайта өңделді.
Vic Rattlehead
Megadeth-тің алғашқы тарихымен топтың маскоты Vic Rattlehead та байланысты — көздері, құлақтары және аузы металл элементтермен жабылған қаңқа тәрізді кейіпкер.
Образ «жамандықты көрме, жамандықты естіме, жамандықты айтпа» деген тіркеске негізделген және топтың визуалдық бейнесінің тұрақты бөлігіне айналды. Vic альбом мұқабаларында, концерттік графикада, мерчте және Megadeth бейнематериалдарында көрінеді.
Peace Sells... But Who's Buying?
Екінші альбом Peace Sells... But Who's Buying? 1986 жылғы 19 қыркүйекте жарық көрді.
Материал бастапқыда Combat Records үшін жазылды, алайда жұмыс барысында топ Capitol Records компаниясымен келісімшартқа отырды, ал лейбл альбомға құқық алды.
Бұл альбомда Megadeth-тің бастапқы агрессивтілігі әлдеқайда құрылымды сипатқа ие болды. Жылдамдық сақталды, бірақ күрделі ырғақ, айқын бас партиялары және саяси лириканың рөлі едәуір артты.
Негізгі композициялардың қатарында Wake Up Dead, The Conjuring, Peace Sells, Devil's Island, Good Mourning/Black Friday және My Last Words бар.
Peace Sells композициясының кіріспе бас партиясы топ тарихындағы ең танымал партиялардың біріне айналды. Оның үзіндісі ұзақ уақыт бойы MTV News бағдарламасында қолданылды.
Peace Sells... But Who's Buying? кейін АҚШ-та платина мәртебесіне ие болып, Megadeth-тің америкалық thrash metal жанрының жетекші өкілдерінің бірі ретіндегі орнын бекітті.
So Far, So Good... So What!
1987 жылғы гастрольдік циклдан кейін Chris Poland пен Gar Samuelson топтан кетті. Олардың орнына гитарист Jeff Young пен барабаншы Chuck Behler келді.
Осы құраммен Megadeth үшінші So Far, So Good... So What! альбомын жазып, оны 1988 жылғы 19 қаңтарда шығарды.
Альбомға Into the Lungs of Hell, Set the World Afire, Mary Jane, In My Darkest Hour, Hook in Mouth және Sex Pistols тобының Anarchy in the U.K. кавері енді.
Альбом Billboard 200 чартында 28-орынға көтеріліп, кейін АҚШ-та платина мәртебесін алды.
In My Darkest Hour әнін Мастейн 1986 жылдың қыркүйегінде Metallica бас-гитарисі Клифф Бёртонның (Cliff Burton) қаза тапқаны туралы хабарды естігеннен кейін жазды. Бірақ ән мәтіні тікелей Бёртонға арналмаған.
1988 жылы Донингтондағы Monsters of Rock фестивалінде өнер көрсеткеннен кейін Jeff Young пен Chuck Behler ұжымнан кетті.
Megadeth-тің классикалық құрамы
1989 жылдың шілдесінде Megadeth барабаншысы ретінде Ник Менца (Nick Menza) қосылды. 1990 жылдың ақпанында екінші гитарист ретінде Cacophony тобының бұрынғы мүшесі Марти Фридман (Marty Friedman) қабылданды.
Осылайша топтың ең танымал құрамы қалыптасты:
- Dave Mustaine — вокал, гитара;
- David Ellefson — бас-гитара;
- Marty Friedman — гитара;
- Nick Menza — барабан.
Квартет төрт студиялық альбом жазды — Rust in Peace, Countdown to Extinction, Youthanasia және Cryptic Writings.
Бұл құрамның басты ерекшеліктерінің бірі екі гитарист арасындағы контраст болды. Мастейн негізінен күрделі ырғақтық құрылым мен агрессивті негізге жауап берсе, Friedman ерекше мелодиканы, стандарттан тыс интервалдарды және жеке танылатын соло мәнерін қолданды.
Rust in Peace
Rust in Peace 1990 жылғы 24 қыркүйекте жарық көріп, Megadeth пен жалпы техникалық thrash metal жанрының негізгі альбомдарының біріне айналды.
Альбомға Holy Wars... The Punishment Due, Hangar 18, Take No Prisoners, Five Magics, Poison Was the Cure, Lucretia, Tornado of Souls, Dawn Patrol және Rust in Peace... Polaris енді.
Материал темп пен құрылымның үздіксіз өзгеруімен, күрделі риффтермен және екі гитараның белсенді өзара әрекетімен ерекшеленеді.
Tornado of Souls Marty Friedman-ның гитаралық стилін көрсететін ең танымал туындылардың біріне айналды, ал Holy Wars... The Punishment Due жылдам thrash, күрделі ырғақ, акустикалық ауысу және ұзақ аспаптық кульминацияны біріктірді.
Rust in Peace Billboard 200 чартында 23-орынға көтерілді, кейін АҚШ-та платина мәртебесін алды және Megadeth-ке алғашқы Grammy номинацияларының бірін әкелді.
Thrash metal-дың «Үлкен төрттігі»
1980 және 1990 жылдардың тоғысында Metallica, Slayer, Megadeth және Anthrax топтарын бейресми түрде Big Four — «Үлкен төрттік» деп атай бастады.
Бұл атау ресми мәртебені немесе жанрда басқа маңызды топтар болмағанын емес, ең алдымен осы ұжымдардың халықаралық аудиториясының ауқымы мен америкалық thrash metal-ға ықпалын білдірді.
2010 жылы төрт топ алғаш рет бір концерттік бағдарлама аясында бірге өнер көрсетті. Концерттердің бірі жазылып, The Big Four: Live from Sofia, Bulgaria деген атаумен шығарылды.
Countdown to Extinction
Бесінші студиялық Countdown to Extinction альбомы 1992 жылы жарық көрді.
Альбом Billboard 200 чартында екінші орынға көтеріліп, 2026 жылға дейін Megadeth-тің АҚШ-тағы ең ірі коммерциялық жетістігі болды. АҚШ-та альбом бірнеше мәрте платина мәртебесіне ие болды.
Оған Skin o' My Teeth, Symphony of Destruction, Architecture of Aggression, Foreclosure of a Dream, Sweating Bullets, This Was My Life, Countdown to Extinction және Ashes in Your Mouth енді.
Rust in Peace-пен салыстырғанда ән құрылымы ықшамдалып, орташа темп пен үлкен қайырмалардың маңызы артты.
Symphony of Destruction Megadeth-тің ең танымал әндерінің біріне айналып, топтың өзіндік сипаты рифф негізі айтарлықтай қарапайым болған жағдайда да сақталатынын көрсетті.
Youthanasia
1994 жылы Youthanasia жарық көріп, Billboard 200 чартында төртінші орынға жетті.
Альбомдағы темптердің басым бөлігі біршама баяулап, продакшн тығыз әрі ауыр сипатқа ие болды.
Негізгі композициялардың қатарында Reckoning Day, Train of Consequences, Addicted to Chaos, À Tout le Monde, Elysian Fields, The Killing Road, Blood of Heroes, Youthanasia және Victory бар.
À Tout le Monde француз тіліндегі қайырмасымен және әуезді құрылымымен ерекшеленеді. 2007 жылы Megadeth әннің Lacuna Coil тобынан Cristina Scabbia қатысқан жаңа нұсқасын жазды.
Youthanasia АҚШ-та платина мәртебесіне ие болды.
Cryptic Writings
Келесі Cryptic Writings альбомы 1997 жылы жарық көрді.
Продюсері Dann Huff болды, ал дыбысталуы ықшам hard rock пен melodic metal бағытына қарай қозғалысты жалғастырды.
Альбомға Trust, Almost Honest, Use the Man, Mastermind, She-Wolf, A Secret Place және FFF енді.
Trust топтың америкалық rock-radio эфиріндегі ең ірі хиттерінің біріне айналып, Grammy номинациясын алды.
Cryptic Writings Mustaine — Ellefson — Friedman — Menza классикалық құрамы толық жазған соңғы студиялық альбом болды.
Risk және Marty Friedman дәуірінің аяқталуы
1998 жылы Nick Menza Megadeth-тен кетті. Оның орнына Jimmy DeGrasso келді.
1999 жылғы 31 тамызда топ дискографиясындағы ең эксперименттік альбомдардың бірі — Risk-ті шығарды.
Megadeth thrash metal-дан айтарлықтай алыстап, alternative rock, электрондық элементтер және радио форматына жақын продакшнға бет бұрды.
Альбомға Crush 'Em, Breadline, Insomnia, Prince of Darkness, Ecstasy және Time: The Beginning / Time: The End дилогиясы енді.
1999 жылдың соңында Marty Friedman топтан кететінін жариялады. Оның Megadeth құрамындағы соңғы концерті 2000 жылдың қаңтарында өтті. Жаңа гитарист Al Pitrelli болды.
The World Needs a Hero
2001 жылы The World Needs a Hero жарық көрді. Risk эксперименттерінен кейін топ музыкасына дәстүрлі ауырлық пен Мастейнге тән rhythm-гитараны көбірек қайтарды.
Негізгі әндердің қатарында Disconnect, The World Needs a Hero, Moto Psycho, 1000 Times Goodbye, Dread and the Fugitive Mind, Return to Hangar және When бар.
Return to Hangar Hangar 18 композициясының сюжеттік желісін жалғастырды.
Дэйв Мастейннің жарақаты және топтың тарауы
2002 жылдың басында Мастейн қолайсыз қалыпта ұйықтап қалып, сол қолын ұзақ уақыт қысып жатқаннан кейін жүйкесін ауыр зақымдады.
Ол уақытша гитарада қалыпты ойнау мүмкіндігін жоғалтты, ал сәуір айында Megadeth қызметінің тоқтатылғаны жарияланды.
Ұзақ оңалтудан кейін музыкант қол қозғалысын қалпына келтіріп, гитара техникасын іс жүзінде қайтадан үйренді.
The System Has Failed
Қайта оралу 2004 жылы The System Has Failed альбомымен жүзеге асты.
Жазба Мастейннің айналасында шақырылған музыканттардың қатысуымен құрылды. Бірнеше композицияда соло орындау үшін Chris Poland қайта оралды. Барабанда Vinnie Colaiuta, ал бас-гитарада Jimmie Lee Sloas ойнады.
Альбом Billboard 200 чартында 18-орынға көтерілді.
Негізгі композициялар — Blackmail the Universe, Die Dead Enough, Kick the Chair, The Scorpion, Tears in a Vial, Back in the Day және Of Mice and Men.
Кейінгі гастрольдер үшін Мастейн Megadeth-тің тұрақты концерттік құрамын қайта құрды.
Gigantour
2005 жылы Dave Mustaine жеке гастрольдік metal-фестивалі Gigantour-ды ұйымдастырды.
Алғашқы турға Megadeth, Dream Theater, Fear Factory, Nevermore, The Dillinger Escape Plan, Symphony X, Life of Agony, Dry Kill Logic, Bobaflex, ал бағдарламаның бір бөлігіне Anthrax қатысты.
Фестиваль концепциясы аспаптық шеберлігі жоғары ауыр музыкалық топтарға басымдық берді.
United Abominations
2007 жылы Megadeth United Abominations альбомын шығарды.
Сол кезде топ құрамында гитарист Glen Drover, басист James LoMenzo және барабаншы Shawn Drover болды.
Негізгі композициялар Sleepwalker, Washington Is Next!, Never Walk Alone... A Call to Arms, Gears of War, United Abominations және À Tout le Monde әнінің жаңа нұсқасы болды.
Endgame
2009 жылғы Endgame альбомына қарай екінші гитарист орнын Chris Broderick иеленді.
Альбом жылдам риффтер мен техникалық жағынан күрделі екі гитараның өзара әрекетін қайтадан алдыңғы қатарға шығарды.
Оған Dialectic Chaos, This Day We Fight!, 44 Minutes, Head Crusher, Bodies, Endgame және The Right to Go Insane енді.
Head Crusher Best Metal Performance санатында Grammy номинациясына ие болды.
David Ellefson-ның оралуы
2010 жылдың ақпанында Megadeth-ке негізін қалаушылардың бірі David Ellefson қайтып келіп, James LoMenzo-ның орнын басты.
Бұл Rust in Peace альбомының мерейтойлық концерттері мен Big Four шоуларының алдында болды.
TH1RT3EN
2011 жылы он үшінші студиялық TH1RT3EN альбомы жарық көрді.
Оған Sudden Death, Public Enemy No. 1, Whose Life (Is It Anyways?), Never Dead, Guns, Drugs & Money және New World Order енді.
Материалдың бір бөлігі альбоммен жұмыс басталғанға дейін-ақ бұрынғы нұсқаларда болған. Public Enemy No. 1 және Whose Life (Is It Anyways?) Grammy номинацияларына ие болды.
Super Collider
Super Collider альбомы 2013 жылы жарық көріп, Billboard 200 чартында алтыншы орынға жетті.
Музыкалық тұрғыдан ол дәстүрлі thrash-қа қарағанда hard rock пен әуезді орта темптегі әндерге көбірек бағытталған.
Альбомға Kingmaker, Super Collider, Burn!, Dance in the Rain, Forget to Remember және Thin Lizzy тобының Cold Sweat кавері енді.
2014 жылдың соңында Megadeth құрамынан Chris Broderick пен Shawn Drover кетті.
Kiko Loureiro және Dystopia
2015 жылы жаңа гитарист ретінде Angra тобымен танымал бразилиялық музыкант Kiko Loureiro келді.
Келесі альбомды жазуға Megadeth-ке Lamb of God тобынан барабаншы Chris Adler де қосылды.
Dystopia 2016 жылы жарық көрді. Альбом жылдам риффтерді, саяси тақырыптарды және техникалық гитара жұмысын қайтадан алдыңғы қатарға шығарды.
Оған The Threat Is Real, Dystopia, Fatal Illusion, Death from Within, Bullet to the Brain, Poisonous Shadows және аспаптық Conquer or Die! композициясы енді.
Алғашқы Grammy жеңісі
2017 жылы Dystopia әні Best Metal Performance санатында жеңіске жетті.
Бұл көптеген жылдар бойы жалғасқан номинациялардан кейін Megadeth-тің алғашқы Grammy жеңісі болды.
Recording Academy деректеріне сәйкес, топтың жалпы есебінде 13 номинация және бір жеңіс бар.
Dirk Verbeuren
Dystopia туры кезінде барабаншы орнын бұрын Soilwork тобында ойнаған Dirk Verbeuren иеленді.
2016 жылы ол Megadeth-тің тұрақты мүшесі болып, кейінгі студиялық және концерттік кезеңдерде құрамдағы орнын сақтады.
Дэйв Мастейннің ауруы
2019 жылы Dave Mustaine өзіне тамақ обыры диагнозы қойылғанын хабарлады.
Музыкант ем қабылдап жатқан кезеңде гастрольдік жоспарлардың бір бөлігі тоқтатылды. Кейін Мастейн терапияның сәтті аяқталғанын айтып, концерттік қызметке қайта оралды.
David Ellefson-ның кетуі
2021 жылдың мамырында Megadeth David Ellefson-мен ынтымақтастықты тоқтататынын жариялады.
Жаңа альбом үшін бұрын жазылған бас партиялары қайта жазылды. Студиялық жұмысқа Testament және Death топтарымен танымал Steve DiGiorgio шақырылды.
Гастрольдерге James LoMenzo қайта оралды, ал 2022 жылы ол қайтадан топтың тұрақты мүшесіне айналды.
The Sick, the Dying... and the Dead!
Он алтыншы студиялық The Sick, the Dying... and the Dead! альбомы 2022 жылы жарық көрді.
Жазбаның негізгі құрамында Dave Mustaine, Kiko Loureiro және Dirk Verbeuren болды; бас партияларын Steve DiGiorgio орындады.
Альбомға The Sick, the Dying... and the Dead!, Life in Hell, Night Stalkers, Dogs of Chernobyl, Soldier On!, Célebutante, Mission to Mars және We'll Be Back енді.
Night Stalkers композициясына рэпер Ice-T қатысты.
We'll Be Back Best Metal Performance санатында Grammy номинациясына ие болды.
Marty Friedman-ның сахнаға оралуы
2023 жылдың ақпанында Megadeth Токиодағы Budokan аренасында концерт өткізіп, Marty Friedman жиырма жылдан астам уақыттан кейін алғаш рет топпен бірге қайта ойнады.
Сол жылдың кейінгі кезеңінде ол Wacken Open Air фестивалінде бірнеше классикалық композицияны орындау үшін Megadeth-ке қайта қосылды.
Friedman тұрақты құрамға оралған жоқ; бұл арнайы концерттік кездесулер болды.
Teemu Mäntysaari
2023 жылдың күзінде Kiko Loureiro отбасылық себептерге байланысты Megadeth-пен гастрольдеуді уақытша тоқтатты. Ол өзінің орнына Wintersun және Smackbound топтарымен танымал фин гитарисі Teemu Mäntysaari-ді ұсынды.
Mäntysaari-дің Megadeth құрамындағы алғашқы концерті 2023 жылдың қыркүйегінде өтті. Уақытша ауыстыру біртіндеп тұрақты құрамға айналып, Teemu топтың жаңа гитарисі болды.
Megadeth-тің соңғы студиялық альбомы
2026 жылғы 23 қаңтарда топтың Megadeth деп аталған он жетінші студиялық альбомы жарық көрді.
2025 жылдың тамызында-ақ Dave Mustaine бұл пластинканың Megadeth-тің соңғы студиялық альбомы болатынын және одан кейін бірнеше жылға созылатын әлемдік қоштасу туры өтетінін жариялаған.
Альбомның негізгі нұсқасына мыналар енді:
- Tipping Point;
- I Don't Care;
- Hey, God?!;
- Let There Be Shred;
- Puppet Parade;
- Another Bad Day;
- Made to Kill;
- Obey the Call;
- I Am War;
- The Last Note.
Бонус-трек ретінде топ Ride the Lightning композициясының өз нұсқасын жазды.
Мастейн Metallica-ның түпнұсқа композициясын James Hetfield, Lars Ulrich және Cliff Burton-мен бірге жасауға қатысқан. Ол әнді соңғы альбомға енгізуін кәсіби мансабы басталған кезеңге құрмет көрсету ниетімен түсіндірді.
Альбомды жазуға Dave Mustaine, Teemu Mäntysaari, James LoMenzo және Dirk Verbeuren қатысқан.
Billboard 200 чартындағы алғашқы бірінші орын
2026 жылдың ақпанында аттас Megadeth альбомы Billboard 200 чартында бірінші орыннан дебют жасады.
Бұл топтың АҚШ-тағы негізгі альбомдық чартты алғаш рет басқарған жұмысы болды. Бұған дейінгі ең жоғары нәтиже 1992 жылғы Countdown to Extinction альбомының екінші орны еді.
Алғашқы аптада жаңа релиз АҚШ-та 73 мың эквивалентті альбом бірлігін жинады, оның 69 мыңы тікелей альбом сатылымдарына тиесілі болды.
Пластинка Megadeth-тің Австралияның ұлттық чартында бірінші орын алған алғашқы альбомы да болды.
Megadeth қоштасу туры
Соңғы студиялық альбомның шығуы концерттік қызметтің бірден тоқтайтынын білдірмейді.
Megadeth бірнеше жылға созылатын әлемдік қоштасу турына аттанды. 2026 жылы топ Солтүстік және Латын Америкасында, Еуропада, Австралияда және басқа аймақтарда өнер көрсетеді, сондай-ақ Iron Maiden тобының Run for Your Lives турының Солтүстік Америка бөліміне қатысады.
2027 жылға Breakout: Hibernation of the Nations еуропалық кезеңі жарияланған. 24 концерттен тұратын серия 9 наурызда Белфастта басталып, сәуірде Лиссабонда аяқталады. Турға Megadeth-пен бірге Black Label Society және Testament қатысады.
Осылайша, 2026 жыл Megadeth-тің студиялық дискографиясын аяқтады, бірақ концерттік топ тарихын емес.
Megadeth құрамы
Қырық жылдан астам уақыт ішінде топ құрамынан көптеген музыкант өтті. Бүкіл тарих бойы жалғыз тұрақты қатысушы Dave Mustaine болып қалды.
Соңғы студиялық кезеңнің құрамы:
- Dave Mustaine — вокал, lead-, rhythm- және акустикалық гитара;
- Teemu Mäntysaari — lead-, rhythm- және акустикалық гитара;
- James LoMenzo — бас-гитара;
- Dirk Verbeuren — барабан.
Ең маңызды бұрынғы мүшелердің қатарында David Ellefson, Marty Friedman, Nick Menza, Chris Poland, Gar Samuelson, Kiko Loureiro, Chris Broderick, Shawn Drover, Al Pitrelli және Jimmy DeGrasso бар.
Megadeth құрамы неге жиі өзгерді
Құрам тұрақсыздығы топтың бүкіл мансабымен қатар жүрді. Оның себептері тәуелділіктер, жеке және шығармашылық жанжалдар, денсаулық мәселелері, отбасылық жағдайлар және кейбір музыканттардың жеке жобаларымен айналысуға деген ниеті болды.
Сонымен бірге әртүрлі құрамдар Megadeth дыбысына айтарлықтай әсер етті.
Chris Poland пен Gar Samuelson алғашқы материалға jazz және fusion элементтерін енгізді. Marty Friedman классикалық кезеңнің өзіндік мелодиялық гитара бағытын қалыптастырды. Nick Menza икемді әрі техникалық жағынан күрделі ырғақтық негіз берді. Kiko Loureiro заманауи виртуоздық мәнер қосты, ал Teemu Mäntysaari соңғы студиялық кезеңнің мүшесі болды.
Megadeth музыкалық стилі
Топ музыкасының негізі thrash metal болып қала береді, алайда Megadeth жанрдың өзіндік түрін қалыптастырды.
Dave Mustaine-нің rhythm-гитарасы ерекше маңызға ие. Оның партиялары көбіне хроматикалық тізбектерге, риффтер арасындағы жылдам ауысуларға, синкопаларға және стандарттан тыс акценттерге құрылған.
Екінші маңызды ерекшелік — екі гитаристің өзара әрекеті. Megadeth-тің ең мықты құрамдары Мастейн стилін қайталауға емес, екі орындаушы арасындағы контрастқа негізделді.
Chris Poland jazz-ға жақын әрі импровизациялық музыкалық тіл қолданса, Marty Friedman ерекше мелодика мен экзотикалық интервалдарды, Kiko Loureiro заманауи техникалық мектепті пайдаланды.
Бас-гитара да дәстүрлі түрде маңызды рөл атқарады. Алғашқы альбомдарда ол миксте анық естіледі, ал Peace Sells кіріспесі thrash metal тарихындағы ең танымал бас фрагменттерінің біріне айналды.
Мастейннің вокалдық мәнері де дәстүрлі heavy metal-дан ерекшеленеді. Оның өткір, мысқылды және кей тұста сөйлегенге жақын вокалы көптеген мәтіндердің саркастикалық сипатына сай келеді.
Саяси және әлеуметтік тақырыптар
Megadeth алғашқы альбомдарынан бастап нақты өмір тақырыптарына тұрақты түрде жүгінді.
Peace Sells қоғамдық және саяси жүйені; Set the World Afire — ядролық жойылу қаупін; Holy Wars... The Punishment Due — соғыс, діни қақтығыс және фанатизмді; Foreclosure of a Dream — экономикалық тұрақсыздықты; Symphony of Destruction — билік пен қоғамды манипуляциялауды қозғайды.
Кейінгі альбомдарда да соғыс, саяси институттар, технологиялар және қоғамдық қайшылықтарға деген қызығушылық сақталды.
Сонымен бірге Мастейн мәтіндері бейтарап саяси талдау беруге емес, көбіне сарказмға, провокацияға және бейнелі гиперболаға құрылады.
Megadeth студиялық дискографиясы
- Killing Is My Business... and Business Is Good! — 1985;
- Peace Sells... But Who's Buying? — 1986;
- So Far, So Good... So What! — 1988;
- Rust in Peace — 1990;
- Countdown to Extinction — 1992;
- Youthanasia — 1994;
- Cryptic Writings — 1997;
- Risk — 1999;
- The World Needs a Hero — 2001;
- The System Has Failed — 2004;
- United Abominations — 2007;
- Endgame — 2009;
- TH1RT3EN — 2011;
- Super Collider — 2013;
- Dystopia — 2016;
- The Sick, the Dying... and the Dead! — 2022;
- Megadeth — 2026.
Негізгі альбомдар
Peace Sells... But Who's Buying? топтың алғашқы музыкалық тілін түпкілікті қалыптастырып, Megadeth-ті халықаралық деңгейге шығарды.
Rust in Peace ұжымның техникалық қырының ең жинақы көрінісіне және thrash metal жанрының маңызды альбомдарының біріне айналды.
Countdown to Extinction Megadeth-тің күрделі гитаралық музыкасын өзіндік стилінен бас тартпай-ақ ықшам формаға бейімдеуге болатынын көрсетті.
Dystopia техникалық thrash дыбысына сәтті оралуды белгілеп, топқа алғашқы Grammy жүлдесін әкелді.
Аттас Megadeth топтың соңғы студиялық альбомы әрі Billboard 200 чартында бірінші орын алған алғашқы релизі ретінде ерекше орын алады.
Grammy және коммерциялық жетістіктер
Recording Academy деректеріне сәйкес, Megadeth-тің 13 Grammy номинациясы және бір жеңісі бар.
Жалғыз жеңіс 2017 жылғы марапаттау рәсімінде болды: Dystopia Best Metal Performance жүлдесін алды.
Қазіргі уақыттағы соңғы номинация We'll Be Back композициясына 2023 жылғы Grammy-де Best Metal Performance санатында берілді.
Megadeth-тің ресми материалдарында әлем бойынша шамамен 50 миллион жазба сатылғаны көрсетіледі.
Capitol Records лейбліндегі алғашқы бес студиялық альбом — Peace Sells... But Who's Buying?-тен Youthanasia-ға дейін — АҚШ-та платина немесе мультиплатина мәртебесін алды.
Megadeth және Metallica
Megadeth пен Metallica арасындағы байланыс екі топтың да тарихының маңызды бөлігі болып қала береді, өйткені Dave Mustaine-нің Metallica құрамынан шығарылуы Megadeth-тің құрылуына тікелей себеп болған оқиға еді.
Алайда 1980 жылдардың соңына қарай Megadeth өз алдына дербес музыкалық тіл қалыптастырды. Peace Sells... But Who's Buying? және әсіресе Rust in Peace күрделі rhythm-гитараға, екі гитаристің техникалық өзара әрекетіне және Мастейннің ерекше вокалдық мәнеріне көбірек сүйенетін thrash metal нұсқасын қалыптастырды.
2010–2011 жылдардағы Big Four концерттері бұрынғы әріптестерді қайтадан бір сахнаға шығарды. Көп жыл өткеннен кейін Megadeth-тің соңғы альбомы Ride the Lightning композициясының жаңа нұсқасы арқылы Мастейн мансабының басталған кезеңіне символикалық түрде қайта оралды.
Megadeth маңызы
Megadeth thrash metal жанрының техникалық қырын айқындаған топтардың біріне айналды. Жылдамдық бүкіл жанрға тән болғанымен, Мастейн күрделі rhythm-гитараны композицияның орталық элементтерінің біріне айналдырып, екі гитаристің өзара әрекетін ұжымның музыкалық тілінің тұрақты бөлігі етті.
Rust in Peace technical thrash және progressive metal дамуына елеулі ықпал етсе, Countdown to Extinction күрделі ауыр музыканы бұқаралық альбом нарығымен ұштастыруға болатынын көрсетті.
Megadeth-тің ұзақ өмір сүруі құрамдағы түбегейлі өзгерістерден өту қабілетімен де байланысты. Chris Poland пен Marty Friedman-нан Kiko Loureiro және Teemu Mäntysaari-ге дейінгі әрбір жетекші гитарист Мастейн құрған негізгі жүйені бұзбай, өз мәнерін енгізді.
Қырық жылдан астам уақыт ішінде Megadeth Лос-Анджелестің андеграунд thrash metal тобынан ауыр музыканың ең танымал ұжымдарының біріне дейінгі жолдан өтті. Он жеті студиялық альбом, Grammy, ондаған миллион сатылған жазба, «Үлкен төрттікке» қатысу және бірнеше буын гитаристеріне ұзақ жылдар бойы ықпал етуі оның маңызын Dave Mustaine мен Metallica арасындағы алғашқы қақтығыс тарихынан әлдеқайда кең етті.
