I Hate Models — француздық диджей және электрондық музыка продюсері Guillaume Labadie (Гийом Лабади), қазіргі қатқыл techno-сахнаның ең көрнекті өкілдерінің бірі. Оның музыкасы techno, industrial, acid, EBM, trance, hardcore, rave және атмосфералық электрониканы біріктіреді, ал жобаның басты ерекшелігі — ауыр ырғақ пен айқын мелодиялық құрамдастың арасындағы контраст.
I Hate Models кең аудиторияның назарын 2016 жылы шыққан Warehouse Memories EP және Daydream композициясынан кейін аударды. Келесі бірнеше жыл ішінде Labadie ARTS, Khemia, Monnom Black және Perc Trax лейблдерінде бірқатар жұмыстар шығарды, ал 2019 жылы дебюттік толық форматты L’Âge Des Métamorphoses альбомын ұсынды. 2021 жылы ол өзінің Disco Inferno лейблін іске қосты, кейін бұл платформа оның авторлық релиздерінің негізгі алаңына айналды.
Жобаның басталуы
I Hate Models-тің алғашқы жылдары-ақ кейін оның басты ерекшелігіне айналған бағытты көрсетті. Минималистік әрі функционалды techno орнына Labadie бірнеше эмоциялық және ырғақтық кезеңнен тұратын ұзақ композициялар құрып, ауыр соққыларды арпеджио, pads, acid-линиялар және 1990-жылдардағы trance пен rave музыкасын еске түсіретін мелодиялармен біріктірді.
Шешуші релиз Warehouse Memories болды. Ол 2016 жылғы 29 шілдеде ARTS лейблінде шықты. EP құрамына Warehouse Memories түпнұсқа нұсқасы, Emmanuel ремиксі, сондай-ақ Daydream және Shades Of Night енді.
Әсіресе Daydream ерекше назар аудартты. Бұл композицияда алғашқы I Hate Models стиліне тән формула айқын естіледі: қатқыл techno-ырғақ эмоциялық синтезаторлық партиялар мен trance-қа жақын мелодияға қарама-қарсы қойылады. Кейін Perc Trax Daydream-ді жобаның жылдам өсуі басталған композиция ретінде тікелей атады.
Cyanure Dance және Totsuka No Tsurugi
2017 жылы Labadie бір-бірінен айтарлықтай ерекшеленетін бірнеше релиз арқылы дискографиясын жылдам кеңейтті.
7 сәуірде Khemia Records арқылы Cyanure Dance шықты. Тоғыз минуттық композиция acid bass-линия, арпеджио, бұрмаланған wave-текстуралар және I Hate Models-тің өз вокалы айналасында құрылған. Khemia релизді acid, psychedelic punk-wave және атмосфералық элементтердің үйлесімі ретінде сипаттады.
17 шілдеде ARTS арқылы төрт тректен тұратын Totsuka No Tsurugi жобасы шықты:
- Eternal Loneliness
- Totsuka No Tsurugi
- Heartbreaker
- Demons From the Past.
Бұл материал I Hate Models дыбысының мелодиялық және trance қырын айтарлықтай күшейтті. Әсіресе он минуттық Eternal Loneliness композициясы ерекше: мұнда ұзақ музыкалық даму клубтық ырғақтың өзі сияқты маңызды рөл атқарады.
Осылайша 2017 жылдың өзінде I Hate Models-ті тек industrial techno-жоба ретінде сипаттау дұрыс еместігі анық болды.
State Of Control
2017 жылдың қыркүйегінде I Hate Models Dax J-дің Monnom Black лейблінде State Of Control EP арқылы дебют жасады.
Оған:
- State Of Control
- She Said Fuck People I Have Drugs
- Emerald
- Last Kiss Before Death
енді.
Бұл жұмыста дыбыстың индустриялық қыры алдыңғы орынға шықты: қатқылдау ырғақ EBM, acid және қараңғы синтезаторлық партиялармен үйлесті.
Depeche Mode ремиксі
Сол жылы I Hate Models Depeche Mode материалымен ресми жұмыс істеу мүмкіндігіне ие болды.
2017 жылғы 6 қазанда Cover Me (I Hate Models Cold Lights Remix) шықты. Композицияның он минутқа жуық нұсқасы Columbia/Sony арқылы жарық көрді.
Бір жыл бұрын ғана ARTS-та дебюттік EP шығарған әртіс үшін әлемдегі ең танымал электрондық топтардың біріне ресми ремикс жасау кәсіби ауқымның елеулі кеңеюі болды.
Midnight Cults
2018 жылдың тамызында I Hate Models Midnight Cults релизімен Khemia Records-қа қайта оралды.
Негізгі композициялар It Will Last Forever және Walpurgis Night болды. Соңғысында Linea Aspera және Keluar жобаларымен танымал Zanias вокал орындады. Релизге DJ Varsovie ремиксі де енді.
Midnight Cults Cyanure Dance-тен басталған бағытты жалғастырды: industrial және techno мұнда wave, атмосфералық синтезаторлар және вокалдық элементтермен қатар жүреді.
Perc Trax және Spreading Plague
2018 жылдың соңында британдық Perc Trax лейблімен маңызды ынтымақтастық басталды.
23 қарашада Spreading Plague EP жарық көрді. Титулдық композиция шамамен он минутқа созылды, ал пластинканың екінші жағында лейбл негізін қалаушы Perc жасаған ремикс орналасты.
DJ Mag сол кезеңде I Hate Models сеттерін жылдам techno, классикалық rave және айқын trance-мелодиялардың үйлесімі ретінде сипаттады. Бұл оның алғашқы альбомының алдындағы өтпелі кезеңді дәл бейнелейді.
L’Âge Des Métamorphoses
Алғашқы кезеңнің басты студиялық жұмысы Perc Trax арқылы 2019 жылдың маусымында шыққан дебюттік L’Âge Des Métamorphoses альбомы болды. Физикалық басылым 21 маусымда жарық көрді, ал цифрлық каталогтарда 28 маусым күні көрсетіледі.
Бұл 12 композициядан тұратын және жалпы ұзақтығы шамамен 93 минут болатын ауқымды жұмыс:
- The Beginning Of The End
- Crossing The Mirror
- Impossible Love
- You Are Not Alone
- The Night Is Our Kingdom
- Those Shiny Razor Blades
- Partner In Crime
- Romantic Psycho
- Sexual Tension
- Forgiveness
- Fade Away
- Eternity Is Burning
Барлық композицияны I Hate Models өзі жазып, өзі продюсерлік етті. Бірнеше тректе оның өз вокалы және M. Luna дауысы қолданылады. Мастерингті эксперименттік және электрондық музыканың кең ауқымымен жұмыс істеген Matt Colton орындады.
Альбом бір-біріне ұқсас клубтық инструменталдардың жиынтығы ретінде құрылмаған. Жеке композициялардың ішінде мелодиялық және атмосфералық бөлімдер industrial-ырғақпен, acid және тікелей techno-мен алмасады. Perc Trax тректердің үнемі өзгеріп отыратынын және дәстүрлі ұзақ techno-loop форматына іс жүзінде көшпейтінін арнайы атап өткен.
Дәл L’Âge Des Métamorphoses I Hate Models-ті қатқылдық пен мелодиялықты шығармашылықтың екі бөлек кезеңі емес, бір музыкалық жүйенің екі бөлігі ретінде қолданатын әртіс ретінде толық қалыптастырды.
Intergalactic Emotional Breakdown
Альбомнан бірнеше ай өткен соң Labadie Intergalactic Emotional Breakdown релизімен ARTS-қа қайта оралды.
Релиз 2019 жылғы 1 қарашада шығып, оған:
- Intergalactic Emotional Breakdown
- Death Engine
- Velvet
- Virtual Punishment — цифрлық нұсқада
енді.
ARTS бұл материалды Warehouse Memories кезеңінен бері қолданылып келе жатқан эмоциялық контраст қағидасымен тікелей байланыстырды.
Сондықтан Intergalactic Emotional Breakdown-ты 2020 жылға жатқызу да дұрыс емес: түпнұсқа релиз 2019 жылы шыққан.
Disco Inferno
2021 жылы I Hate Models өзінің Disco Inferno лейблін іске қосты.
Алғашқы релиз 2021 жылғы 12 ақпанда шыққан Disco Inferno 01 болды. EP үш композициядан тұрды:
- Two Steps From Heaven
- Sad Groove
- Lazy In Hell
Лейбл атауы I Hate Models эстетикасына жақсы сәйкес келеді. Оның концепциясында клубтық музыка ең алдымен адамның жеке эмоциялық қабылдауы арқылы қарастырылады: бір мелодия немесе ырғақ әр тыңдарманда мүлде басқа естелік пен реакция тудыруы мүмкін.
Disco Inferno Labadie-ге сыртқы лейблдердің релиз кестесі мен стильдік шектеулерінен тәуелсіз музыка шығаруға мүмкіндік беріп, біртіндеп оның авторлық материалының негізгі платформасына айналды.
Werewolf Disco Club
Disco Inferno-ның екінші релизі 2021 жылғы 24 қыркүйекте шыққан Werewolf Disco Club болды.
Бұл ауыр ырғақтық негізді гипноздық даму және айқын клубтық драматургиямен біріктіретін тоғыз минуттық жеке композиция.
Werewolf Disco Club уақыт өте I Hate Models-тің ең танымал жазбаларының біріне айналып, цифрлық каталогтардағы танымал композициялары қатарында қалып келеді.
Sexy Beast және techno шеңберінен шығу
2023 жылы I Hate Models француз электрондық музыканты Vitalic-пен бірге Sexy Beast шығарды.
Сингл 28 шілдеде RAW. арқылы жарық көрді және Labadie-дің ең қатқыл жұмыстарынан айтарлықтай ерекшеленді: түпнұсқа нұсқаның темпі әлдеқайда төмен және оның hard techno-дан тыс electro мен басқа еуропалық электрондық музыкаға қызығушылығын көрсетті.
Мұндай жобалар I Hate Models-ті түсіну үшін маңызды: қатқыл techno танымалдығы өскеннен кейін де ол сахналық атын бір ғана бекітілген дыбысы бар жобаға айналдырған жоқ.
Forever Melancholia
2024 жылдың соңында Disco Inferno арқылы дебюттік альбомнан кейінгі ең маңызды релиздердің бірі — Forever Melancholia шықты.
Жоба бес композициядан тұрады:
- For My People
- Forever Melancholia
- Twin Souls
- Forgotten Future
- Nostalgica
Материалды I Hate Models өзі жазып, өзі продюсерлік етті, ал микс пен қосымша production-ды Aasthma орындады.
Forever Melancholia-да дыбыс айтарлықтай жылдамдады: Beatport бірнеше композицияны Hard Dance / Hardcore / Neo Rave санатына жатқызады, ал олардың темпі шамамен 152–156 BPM аралығында. Соған қарамастан жоғары жылдамдық тағы да ірі мелодиялық тақырыптармен және Daydream мен Eternal Loneliness кезеңінен бері келе жатқан меланхолиялық сипатпен үйлеседі.
Ремикстер және басқа әртістермен жұмыс
Авторлық релиздерден бөлек I Hate Models ремиксер ретінде де тұрақты жұмыс істейді.
Оның каталогында Depeche Mode тобының Cover Me композициясының ресми нұсқасы, Perc-тің Look What Your Love Has Done To Me жұмысына жасалған өңдеу, Remco Beekwilder және электрондық сахнаның басқа өкілдеріне ремикстер бар.
2026 жылы ол ILLENIUM feat. Bring Me The Horizon — Slave to the Rhythm композициясына Never Alone Remix жасады. Релиз 29 мамырда шығып, I Hate Models-тің дәстүрлі techno-каталогтан әлдеқайда тыс жұмыс істей алатынын көрсетті.
DJ-сеттер
I Hate Models жобасының тағы бір маңызды бөлігі — DJ-сеттер.
Оның өнер көрсетулері бір ғана поджанрмен сирек шектеледі. Бір сет ішінде industrial techno, hard techno, acid, EBM, trance, rave, hardcore және мелодиялық жазбалар кезекпен қолданылуы мүмкін. Resident Advisor бұл тәсілді жанрлық шектеуден саналы түрде бас тарту ретінде сипаттайды: энергия ауыр ырғақтық бөлімнен атмосфералық немесе мелодиялық бөлікке күрт ауысып, кейін қайта оралуы мүмкін.
I Hate Models пульт артындағы физикалық тұрғыдан өте қарқынды сахналық мінезімен де танымал. Маска, белсенді қозғалыс және өз сетіне эмоциялық реакция білдіру біртіндеп оның танымал сахналық бейнесінің бөлігіне айналды. DJ Mag 2025 жылы оның сахналық энергиясын және әртүрлі стильдерді біріктіру қабілетін бөлек атап өтті.
Сонымен бірге әр өнер көрсетуін автоматты түрде live-set деп атағаннан гөрі, нақты DJ-сеттер туралы айту дұрысырақ: Labadie-дің халықаралық концерттік мансабының негізі әлі де диджейлік болып қала береді.
Клубтық андеграундтан ірі фестивальдерге дейін
I Hate Models мансабы еуропалық underground techno-сахна ішінде басталды, алайда уақыт өте өнер көрсететін алаңдардың ауқымы айтарлықтай өсті.
Ол көптеген ірі клубтық және фестивальдік іс-шараларда өнер көрсетті, ал 2020-жылдардың ортасына қарай гастрольдік географиясына Ultra Miami және EDC Las Vegas та енді. DJ Mag бұл өнер көрсетулерді hard және industrial-oriented techno-ның арнайы андеграундтан үлкен халықаралық сахналарға қаншалықты шыққанының көрсеткіші ретінде қарастырды.
Сонымен бірге Labadie ұзақ арнайы бағдарламалар ойнауды жалғастырады. Соның бірі — Paris Expo Porte de Versailles алаңындағы Refract: I Hate Models All Night Long, 360 градустық сахна және арнайы әзірленген визуалдық концепциясы бар ауқымды жеке қойылым.
DJ Mag Top 100 DJs
2025 жылы I Hate Models алғаш рет негізгі DJ Mag Top 100 DJs рейтингіне кіріп, 79-орын алды.
DJ Mag редакциялық профилі оны шикі әрі ауыр ырғақты, эйфориялық элементтермен және меланхолиялық продюсерлік жұмыстармен біріктіретін француз techno-диджейі ретінде сипаттады.
Бұл нәтижені әртіс туралы автоматты түрде жасалған өмірбаяндарда жиі кездесетін абстрактілі «Alternative Top 100» атауымен шатастырмау керек: расталған маңызды нәтиже — негізгі Top 100 DJs 2025 рейтингіндегі №79 дебюті.
Музыкалық стиль
I Hate Models әдетте techno және hard techno бағыттарына жатқызылады, бірақ оның музыкасын бір ғана жанрмен дәл сипаттау қиын.
Алғашқы дискографиясында industrial, EBM, acid және rave ерекше маңызды. Totsuka No Tsurugi және Daydream-да trance ықпалы айқын; Midnight Cults wave және атмосфералық электроникамен түйіседі; кейінгі материалда hard dance және neo-rave барған сайын белсендірек қолданылады.
Басты біріктіруші элемент жанр емес, контрастқа құрылған құрылым болып қала береді.
Ауыр distorted kicks жұмсақ pads және кең мелодиялармен, индустриялық шу trance-арпеджиомен, жоғары жылдамдық ұзақ атмосфералық кіріспелермен үйлесе алады. Кейбір композицияларда бағыт бір тректің ішінде бірнеше рет өзгереді. Resident Advisor әртістің ресми өмірбаянында оның дәл осындай «bruising rhythm» мен атмосфералық эпизодтар арасында ауысу қабілетін ерекше атап өтеді.
Меланхолия I Hate Models музыкасының бір бөлігі ретінде
Labadie каталогындағы ең тұрақты ұғымдардың бірі — melancholia.
Ол тек Forever Melancholia атауында ғана емес. Daydream, Eternal Loneliness, Intergalactic Emotional Breakdown және басқа алғашқы жұмыстардың өзінде клубтық физикалық энергия мен эмоциялық гармониялардың қарама-қарсылығы негізгі қағида болған.
Жобаның өзіндік сипаттамасы да музыканы ностальгия, құмарлық, жалғыздық, меланхолия және қатігездік секілді сезімдермен байланыстырады, әрі қарама-қайшы күйлер бір композиция немесе бір DJ-сет аясында қатар өмір сүре алады.
Сондықтан I Hate Models-ке қатысты жиі қолданылатын «emotional techno» тіркесі ресми жеке музыкалық жанрдан гөрі оның музыка құру принципін сипаттайды.
Визуалдық бейне
Маска COVID-19 пандемиясына дейін-ақ I Hate Models бейнесінің ең танымал элементтерінің біріне айналды. Ол Guillaume Labadie-дің жеке өмірі мен сахналық кейіпкерінің арасындағы арақашықтықты көрсетеді, бірақ әртісті толық аноним деп айту дұрыс емес.
Алаңдар ұлғайған сайын өнер көрсетулердің визуалдық жағы да күрделене түсті. Ірі жеке шоуларда индустриялық және brutalist сценография, жарық конструкциялары және кеңістіктік қойылым қолданылады, алайда визуалдық бөлік жеке бренд элементі ретінде емес, музыкалық драматургияға бағындырылған құрамдас ретінде жұмыс істейді.
Таңдаулы дискография
- Warehouse Memories — EP, 2016
- Daydream — 2016
- Cyanure Dance — 2017
- Totsuka No Tsurugi — 2017
- State Of Control — EP, 2017
- Depeche Mode — Cover Me (I Hate Models Cold Lights Remix) — 2017
- Midnight Cults — 2018
- Spreading Plague — 2018
- L’Âge Des Métamorphoses — альбом, 2019
- Intergalactic Emotional Breakdown — 2019
- Disco Inferno 01 — 2021
- Werewolf Disco Club — 2021
- Vitalic & I Hate Models — Sexy Beast — 2023
- Forever Melancholia — 2024
- Twin Souls — 2024
I Hate Models-тің қазіргі techno-сахнадағы орны
I Hate Models 2010-жылдардың ортасында еуропалық techno-сахнада жоғары темпке, индустриялық фактураға, rave-эстетикаға және trance-мелодияларға қызығушылық қайта күшейген кезеңде пайда болды. Оның алғашқы релиздері осы өзгерістің бір бөлігіне айналды, бірақ Labadie ең ауыр материалдарының өзінде ашық эмоциялық гармониялардан бас тартпауымен ерекшеленді.
Daydream, Cyanure Dance, Totsuka No Tsurugi, State Of Control және кейінгі L’Âge Des Métamorphoses hard techno мен neo-rave әлдеқайда кең фестивальдік аудиторияға ие болмай тұрып-ақ оның танымал музыкалық тәсілін қалыптастырды.
Disco Inferno-дағы кейінгі релиздер бұл тәсілдің алғашқы industrial techno формуласын жай қайталауға айналмағанын көрсетеді. Музыка жылдамдап, hard dance пен neo-rave-ке жақындады, бірақ ауыр клубтық энергия, trance-мелодика және меланхолиялық атмосфера арасындағы контраст I Hate Models дыбысының негізгі бөлігі болып қала берді. Дәл музыкалық форманы өзгерте отырып, танымал эмоциялық логиканы сақтай білуі оның қазіргі электрондық сахнадағы орнын айқындайды.
